Seks i osoby z niepełnosprawnością. Można? Można! [+18]

[Post dla osób powyżej 18 roku życia! Z góry spoileruje, że poniższa treść zawiera elementy o charakterze erotycznym, więc osoby, które mogą się poczuć urażone – proszę nie czytać i zaoszczędzić sobie „szarpania” własnej wrażliwości]

Temat budzący kontrowersje nawet w XXI wieku. „Czy oni w ogóle mogą?”, „To musi być… naprawdę dziwne”, „Ale… jak oni TO robią?”. Standardowe pytania, które sobie zadajemy słysząc hasło „seks niepełnosprawnych”. Z okazji Międzynarodowego Dnia Seksu, który jest obchodzony dziś, 7 czerwca, garść odpowiedzi na te „nurtujące” pytania.

Na początku ustalmy jak rozumiemy słowo „seks”, po to, żebyśmy operowali tym samym pojęciem i żebyśmy się dobrze rozumieli. W poście „seks” oznacza ogólnie zarówno akt seksualny, jak i wszelkie czułości, igraszki, namiętności bez samego współżycia.

Będę się zaraz mądrzyć, ale to nie tak, że sama na to wpadłam, tylko wszystko o czym niżej piszę jest wnioskami z obserwacji, rozmów z ludźmi, czytania, własnych odczuć. Ogrmną pomocą w wytłumaczeniu o co chodzi są świetne kampanie społeczne, na których będziemy bazować. I co ważne – mowa jest o osobach tylko z niepełnosprawnością fizyczną i sensoryczną.

Ok, wszystko jasne, więc jedziemy z tymi seksami!

Myśl 1: Czy niepełnosprawni w ogóle mogą uprawiać seks?

Białowłosa kobieta tańczy ze swoim mężem w mieszkaniu. Dotyka go po twarzy i szeroko się uśmiecha.

Młody mężczyzna leży na łóżku, a jego partnerka gładzi go po klacie. Po chwili nachyla się i go całuje, śmiejąc się. Stara się sama rozpiąć swój czarny stanik.

Dziewczyna siedzi chłopakowi na kolanach. Patrzą na siebie z dosłownie wypadającymi z oczu płomykami. Finalnie – całują się.

Znacie te przykłady. Niektóre z nich widzicie w telewizji, necie, na ulicy, u znajomych, może u rodziny, sami przeżywacie. Założę się, że wpadają Wam do głowy podczas marzeń albo, gdy śnicie. Opcji mnóstwo, bo w końcu bliskość i czułość – normalna sprawa.

A teraz okazuje się, że… babcia jest niewidoma, mężczyzna na łóżku nie ma ręki, a chłopak, któremu dziewucha siedzi na kolanach jest na wózku.

Odpowiedź na pytanie czy niepełnosprawni mogą? Mogą! I wygląda to całkiem przyjemnie dla oka. Tak, nakłaniam do oglądania wszystkich filmików.

Kampania „Kiss” brytyjskiej organizacji Scope, stworzona na 6 czerwca czyli Światowy Dzień Pocałunku.

Myśl 2: Seks w wykonaniu niepełnosprawnych musi być dziwny…

Pierwsza emocja, która przychodzi do części osób po usłyszeniu hasła: „seks i niepełnosprawni” to pewne zakłopotanie i brak komfortu. Dlaczego? Bo to zwyczajnie niewygodne połączenie, lepiej o tym nie mówić.

Skąd takie nagłe wycofanie z tematu, mimo, że raczej nie ma tabu w temacie seksu? Jestem w stanie określić dwa główne powiązane ze sobą powody (choć pewnie istnieje ich więcej), czyli: kwestia postrzegania i traktowania osób z niepełnosprawnością.

Niepełnosprawni są postrzegani i traktowani niestety z taryfą ulgową przez społeczeństwo, raczej w roli „większych dzieci” lub „aseksualnych osobników”. I o to w tym wszystkim chodzi – o patrzenie na niepełnosprawnych w taki uwłaczający sposób. Bo jak „dzieci” to wiadomo – nie dla psa kiełbasa, nie seks dla niepełnosprawnych. Płeć jest gdzieś na drugim, piątym, dziesiątym planie. Seks i niepełnosprawni? To prawie jak jakaś patologia.

Znamy te teksty: „ładna, ale na wózku” czy „przystojny, ale nie ma dwóch rąk”. I co tu niepełnosprawnemu po urodzie, skoro przez uczucia zbliżone do litości, współczucia czy podświadomego wrzucania niepełnosprawnych właśnie do jednego wora z dziećmi – nie postrzega się osoby z niepełnosprawnością przez ich urodę czy atrakcyjność. A o sensie „ożesz, z łóżka toby nie wyrzucił!” już nawet nie wspomnę.

Trochę odbiegnę od głównego wątku, ale to istotne: niepełnosprawność nie jest definicją ani charakteru ani osobowości człowieka. Tak jak u pełnosprawnych. To czy panna ma tipsy czy nie – nie jest wyznacznikiem tego, co ma w głowie. To czy facet wygląda jak wielki byk w dresie – też nie jest w stanie zdefiniować go czy jest dobrym człowiekiem czy nie.

Czy seks niepełnosprawnych jest dziwny? Jest taki sam, jak pełnosprawnych. Albo prawie taki sam. Odpowiedź niżej.

Myśl 3: Ale… jak oni TO robią?

Wydaje się, że to nic trudnego – ot pójść na seksy z drugą osobą w związku. W końcu normalna, ludzka sprawa. Tymczasem to wszystko nie do końca jest takie proste.

Jednym z najważniejszych „problemów” jest wstyd własnego ciała – blizny, która się ciągnie przez pół klatki piersiowej, brak piersi po mastektomii czy kończyn po amputacji, utraty władzy nad ciałem od pasa w dół. Jest też lęk przed odrzuceniem i zawiedzeniem partnera. Motywów można naprawdę mnożyć. Co ważne – jest też brak wiedzy – jak uprawiać seks mając nabytą niepełnosprawność? Wiecie jak?

Obejrzyjcie filmik „Te Sprawy”, kampanii, która zwraca szczególną uwagę na życie intymne osób z niepełnosprawnościami i się dowiecie. Organizatorami są Stowarzyszenie Sportowo-Rehabilitacyjnego START z Poznania przy współpracy z Fundacją Batorego.

Ciekawy instruktaż, co nie?! Ale nie jedyny.

Fundacja Rak’n’Roll Wygraj Życie zainicjowała kampanię skierowaną do osób w trakcie leczenia onkologicznego oraz osób ze stomią, przekonując ich, by nie rezygnowali z życia seksualnego w swoich związkach z powodu choroby. „Kancersutra”. I wszystko jasne.

 

 

 

pozycja_objecia
Źródła obrazków: Kancersuta.
pozycja_kowbojka_tylem
Źródła obrazków: Kancersuta.

Myślę, że warto na koniec poruszyć także seks u osób sparaliżowanych w całym ciele. Pamiętacie może scenę z filmu „Nietykalni”, gdzie dla głównego bohatera doznaniem erotycznym był masaż uszu? Tak to może wyglądać, wszystko zależy od konkretnej osoby.

Heheszki z seksu

Już po poważnych tematach, zrobiło się gorąco, więc trzeba ochłodzić zacne towarzystwo. Nie byłabym sobą, gdybym nie wrzuciła czegoś śmiesznego. Przynajmniej dla mnie 🙂

Sytuacje, w których można się pośmiać z kontekstu seksualnego. W głównych rolach – oczywiście osoby z niepełnosprawnością.

1. Sekstelefon

Niesłyszący chłopak chce skorzystać z sekstelefonu przez pośrednika języka migowego. Miny tłumaczki – bezcenne. Fragment z filmu The Little Death.

2. Sąsiedzi

Spot kampanii „Czy naprawdę jesteśmy inni?” Integracji, który w 2003 nie został przepuszczony do emisji w telewizji. Yep, to już był XXI wiek.

Dzięki za spędzony czas. I pamiętajcie – niepełnosprawni na serio są tacy sami jak pełnosprawni. A przynajmniej już sami wiecie, że też chcą bawić się w seksy. Także życzę upojnej nocy! 🙂


Więcej o kampanii Te Sprawy.

Więcej o kampanii Kancersutra.

Źródła obrazków: Kancersuta.